Fırtına Çıkınca İlk Kaçanlar Ortaya Çıktı! Bora Balcıoğlu’nun Zor Gününde Kimler Yoktu?

Bazı insanlar vardır…

İyi günde yanında olmak kolaydır.

Asıl mesele, zor gününde omuz omuza durabilmektir.

Bugün Silivri’de yaşananlara bakınca insanın aklına ilk gelen soru şu oluyor:

Yahu…

Bu adamı ifadeye çağırsanız kendi ayağıyla gitmez miydi?

Adliye, belediyenin karşısında.

Ne gerek vardı şafak baskınına?

Ne gerek vardı ev basmaya?

Ne gerek vardı gözaltı görüntülerine?

Madem hukuk işleyecekti…

Çağırırdın, giderdi.

★★★

Bir başka mesele daha var.

Muhtarlar…

Sendikalar…

Bazı sivil toplum kuruluşları…

Düne kadar en küçük taleplerinde belediyenin kapısını aşındıranlar…

Her isteğini Bora Başkan’dan bekleyenler…

İstedikleri olmayınca kahve köşelerinde, orada burada dedikodu yapanlar…

Bugün neredeler?

Hayatının belki de en zor günlerini yaşayan bir insan için kaç tanesi tek kelime etti?

Kaç tanesi destek verdi?

Kaç tanesi yürüyüşe, toplantıya katıldı?

Demek ki dostluk…

İyi günde çay içmek değilmiş.

Demek ki vefa…

Fotoğraf karesine girmek değilmiş.

★★★

Siyasetin yazılmamış bir kuralı vardır.

Güneş açınca etrafında pervane olanlar…

Fırtına çıktığında ilk kaçanlar olur.

Düne kadar ceket iliklemek için sıraya girenler…

Bugün köşe başlarında dedikodu yapıyor.

“Ben zaten biliyordum…”

“Ben demiştim…”

Hayır.

“Ben demiştim” demek marifet değildir.

Acizliktir.

Kolaycılıktır.

Korkaklıktır.

★★★

Bir insan hakkında siyasi eleştiri yaparsın.

Belediyeciliğini beğenmezsin.

Kararlarını yanlış bulursun.

Bunların hepsi olur.

Ama kimsenin, hakkında kesinleşmiş bir hüküm olmadan bir insana yafta yapıştırmaya hakkı yoktur.

Kimsenin, bir kalemde insanları mahkûm etmeye hakkı yoktur.

Çünkü adalet, sosyal medya manşetleriyle değil…

Mahkeme salonlarında tecelli eder.

★★★

Bir gerçeği daha görelim.

Klavye delikanlıları ortaya çıktı.

Masa başı tetikçileri ortaya çıktı.

Fırsat kollayanlar ortaya çıktı.

İnsanların zor günlerinden kendine siyaset devşirmeye çalışanlar ortaya çıktı.

Çünkü bazıları başarıdan rahatsız olur.

Bazıları makamdan rahatsız olur.

Bazıları ise sadece fırsat bekler.

Ve fırsat bulduklarında ilk yaptıkları şey…

Çamur atmaktır.

Bakın her gün onlarca paylaşım yapan sözde gazetecilere,

Bakın her taşın altından çıkan sözde gazetecilere,

Gıkları çıkmıyor.

Silivri, Silivri diye haber yapan sözde gazeteciler.

Bora Bakanı savunmuyorlar bile.

Neymiş?

Onlar tarafsızmış.

Bu operasyonlar, bu gözaltılar kimseyi korkutmasın.

Kimlerin dürüstçe gazetecilik yaptığını,

Kimlerin de kapalı kapılar ardında hesaplar yaptığını çok iyi biliyoruz.

★★★

Benim kanaatim değişmedi.

Çünkü bir insanı sadece iyi gününde alkışlamak kolaydır.

Mühim olan zor gününde de aynı yerde durabilmektir.

Bin operasyon da olsa…

Bin iftira da atılsa…

Bin algı da yapılsa…

Bir insan hakkındaki kanaatimi manşetler değil, vicdanım belirler.

★★★

Bir sözüm de Bora Balcıoğlu’na…

Yaşın daha genç.

Önünde uzun bir yol var.

Bazen insanın başına gelen en büyük fırtınalar…

Aslında en büyük sınavlardır.

Ve bazen en sert darbeler…

İnsanı kırmaz.

Çelikleştirir.

Bugün zil takıp oynayanlar olabilir.

Bugün el ovuşturanlar olabilir.

Bugün köşe başlarında dedikodu yapanlar olabilir.

Ama hakikatin de bir huyu vardır.

Geç gelir.

Ama mutlaka gelir.

Ve geldiğinde…

Bugün çamur atanların ellerinde sadece çamur kalır.

★★★

Çünkü dostluk…

İyi günde alkış tutmak değildir.

Dostluk…

Kötü günde omuz vermektir.

Gerisi sadece kalabalıktır.

Ve kalabalıklar…

Dağılır.

Vefa ise kalır.