Artık millet bu numaraları yutmuyor.
Memlekette yeni nesil bir siyasetçi türü türedi…
Ne bir işleri var, ne bir güçleri…
Dün bir baltaya sap olamamışlar, bugün ellerine bir dernek tabelası almış, “ben başkanım” diye ortalıkta fink atıyorlar!
Dernekçilik mi?
Hadi oradan!
Tek dertleri belediye meclis üyeliği kapmak…
Üstelik meclis üyeliğinin maaşı bile yok!
E peki, maaşı olmayan bu koltuk için bu kadar takla niye?
Anlayan anladı…
★
Bakıyorsun; cebinde beş kuruş parası yok, ama maşallah kurumun değil kendi reklamını yapmakta üstüne yok!
Kural basit arkadaş:
Cebinde imkânın yoksa olacaksın bir yere başkan!
Açılışlarda, düğünlerde, yemek organizasyonlarında boy göstereceksin.
Parayı millet verecek, belediye kesesinden organizasyon yapılacak, ama düdüğü sen çalacaksın…
Yok öyle yağma!
Toplum ve dernek yararına tek bir çivi çakmayacaksın, sonra ideolojik maskelerle, hemşerilik edebiyatıyla milletin duygularını sömüreceksin.
Yemezler!
★
Gelelim Silivri’deki manzaraya…
Örnek mi arıyorsun?
Al sana Atatürkçü Düşünce Derneği Silivri Şubesi…
Soruyoruz: O yönetime kimin desteğiyle geldiniz?
İçinizde aktif siyasi parti üyesi olanlar var mı?
Atatürk’ün düşüncelerini anlatmak için bugüne kadar hangi taşı taşın üstüne koydunuz?
Yoksa o koca çınarı da meclis üyeliğine giden yolda “basamak” olarak mı kullanıyorsunuz?
★
Ya diğeri?
Silivri Bulgaristan Göçmenleri Kültür ve Dayanışma Derneği…
Başkanı tek kelime Bulgarca bilmez, ama maşallah Bulgaristan’a gidip oradaki belediye başkanlarıyla fotoğraf çektirmeye bayılır!
Sonra sosyal medyada “dostum falanca belediye başkanı” diye caka satar.
Bulgaristan seçimlerinde bile cebinden tek kuruş harcamaz, belediye desteğiyle iş çevirmeye kalkar.
Siyasi siciline bakıyorsun;
İki dönem önce AKP’den meclis üyesi aday adayı…
Sonra CHP’den aday bile olamadı…
MHP döneminde sözde “belediyenin Bulgaristan temsilcisi” ayağı yaptı…
En son döndü dolaştı, Bora Balcıoğlu’na yanaşıp yüz bulmaya çalıştı.
Ne uğruna?
Bir koltuk, bir meclis üyeliği uğruna!
★
Sanmayın ki sadece bunlar…
Gümüşyaka’dan Ortaköy’e, Selimpaşa’dan Değirmenköy’e kadar aynı terane!
Hemşehri dernekleri, yerel oluşumlar…
Çoğunun aklı fikri “Acaba listeye girip meclis üyeliği kapar mıyız?” hesabında.
Tabii kabahat sadece bu “tabelacı” başkanlarda değil; üç beş oy uğruna bu şarlatanlıklara prim veren siyasi partiler de en az onlar kadar suçlu!
★
Velhasıl kelâm…
Sivil toplum kuruluşları siyasetin arka bahçesi, işsiz güçsüzlerin ikbal kapısı değildir.
Artık millet bu numaraları yutmuyor.







